Ook zo’n last van een stijve nek van al  het hemelgluren. Hier zit nog zo’n  malloot wat onwennig het fenomeen te analyseren. Een ontploffing op de zon zou voor een prachtig schouwspel aan de hemel zorgen. Het jaar van de draak kon niet mooier beginnen. Of zagen de liefhebbers van het hellevuur een voorproefje van wat ons te wachten zou kunnen staan nadat wij het tijdelijke voor het eeuwige hebben verwisseld. Dan hoeven wij nooit meer bang te zijn voor de dood want als wij in zo’n vuurgloed van brandend gas terecht komen blijft volgens de meeste geleerden geen dna meer van ons over. Toch werd Nederland voor de zoveelste keer weer overgeslagen. Boven Amsterdam viel niets te beleven. Ik schrok later in de nacht wel wakker van ouderwets Chinees vuurwerk. Ik denk dat een verwarde Aziaat zich had misrekend of waren het de buren in mijn voortuin die dag en nacht de hel moeten bewaken met een groot afscheidfeest bezig. Veel te lui om op te staan en om uit het raam te kijken pakte ik maar een andere kussen om de harde knallen van het illegaal klinkend goedje niet tot het pijnlijke deel van mijn hersens te laten doordringen. Mijn zusters waren ook al in de ban van het zonnelicht en tuurden de lucht af met een soort sterrenkijker. Helaas moesten ook zij heel teleurgesteld richting huiswaarts keren zonder een glimp van de mooie Zonnestorm en  lichtshow boven op te vangen.  Het zal wel allemaal mooi en waar wezen maar ik denk toch dat zulke geheimzinnige stormen van de sterren en de zon landen als Iran de mogelijkheid bieden om hun atoomarsenaal uit te proberen. De hele wereldbewolking zit dan toch alleen maar in een soort meditatietrance naar de hemel te staren.